Z kazania na kalwaryjskim Wzgórzu – Czwartek po Popielcu 03.03.2022r.

Eucharystia to centrum życia z Bogiem i ludźmi.
W Kościele w Polsce przeżywamy kolejny Rok Duszpasterski poświęcony Eucharystii: „Eucharystia daje życie”, „Posłani w pokoju Chrystusa”. Dzisiaj Pierwszy Czwartek Miesiąca, dzień w którym szczególnie dziękujemy Jezusowi za to, że ustanowił Sakramenty Eucharystii i Kapłaństwa, że został z nami na ziemi pod postacią Chleba. To dzień szczególnej modlitwy o nowe powołania kapłańskie i zakonne. W czasie Wielkiego Postu Bóg wzywa nas do nawrócenia, i oczekuje, że nawrócimy się do Niego całym swoim sercem! W procesie nawrócenia bardzo ważne będzie odnowienie i umocnienie naszej wiary w obecność Boga w Eucharystii. Ważne też będzie nasze podejście do Mszy świętej i do Komunii świętej oraz nasze przekonanie do spotkań z Jezusem na adoracji Najświętszego Sakramentu w kościele.
Św. Franciszek z Asyżu napisał w „Upomnieniach”: „Jak długo jeszcze wy biedni ludzie będziecie tak twardego serca? Dlaczego nie rozpoznajecie prawdy i nie wierzycie w Syna Bożego? Popatrzcie, każdego dnia tak się upokarza, jak wtedy gdy z tronu królewskiego zstąpił w łono Dziewicy Matki…, jak niegdyś apostołom ukazał się w ciele prawdziwym, tak i nam się objawia w chlebie konsekrowanym. I tak jak oni widzieli Go oczyma tylko ciała, a duszą wierzyli w Jego bóstwo, tak i my widzimy tylko chleb i wino, ale duszą wierzymy, że to jest żywe i prawdziwe Ciało i Krew Jezusa Chrystusa”. Tylko czy my w to wierzymy? A może zaliczamy się do owych biednych ludzi, którzy niestety nadal mają zatwardziałe serca wobec Jezusa obecnego w Najświętszej Eucharystii?
Św. Franciszek, polecił nam swoim naśladowcom: „We wszystkich waszych kazaniach pouczajcie lud o konieczności czynienia pokuty i przyjmowania Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, bez których nikt nie może się zbawić”. W naszej duchowości franciszkańskiej, ale także w naszej duchowości chrześcijańskiej, Sakrament Eucharystii jest centralnym i najważniejszym punktem życia z Bogiem i z ludźmi. Eucharystia jest Sakramentem objawienia Bożej Miłości i Bożego Miłosierdzia względem wszystkich ludzi. Jest węzłem miłości Boga do człowieka i węzłem wzajemnej miłości ludzi między sobą. Jest źródłem naszego dobrego chrześcijańskiego życia. Od gorliwego uczestnictwa w Eucharystii w dużym stopniu zależy nasza wiara w Boga i miłość na co dzień, także w naszych domach i w Rodzinach! Dlatego jesteśmy wezwani przez Jezusa i zachęcani przez Kościół, do częstego uczestnictwa we Mszy świętej. Powinniśmy jak najczęściej, jak można to nawet codziennie, przyjmować Jezusa w Komunii świętej do swojego serca i w ten sposób zapraszać go do swojego codziennego życia. Bardzo ważne są nasze osobiste spotkania z Jezusem na adoracji Najświętszego Sakramentu w kościele, przeżywane w ciszy i w skupieniu serca…sam na sam z Bogiem…
Eucharystia i życie sakramentalne mają nas też skłaniać do  przeżywania i rozważania żywej, sakramentalnej obecności Jezusa wśród nas. Św. Franciszka w czasie kontemplacji Chrystusa obecnego w Eucharystii, uderzały szczególnie dwie sprawy: uniżenie się Jezusa, który chciał pozostać z nami pod postaciami chleba i wina oraz polecenie, byśmy Go spożywali w Komunii świętej. To uniżenie się Jezusa i zaproszenie na Ucztę Mszy świętej, budziło w sercu św. Franciszka uczucie głębokiej miłości do Jezusa i oddania Jezusowi całego swojego życia. W Liście do współbraci napisze: „Niech zatrwoży się cały człowiek, niech zadrży cały świat i niech rozraduje się niebo, gdy na ołtarzu w rękach kapłana jest Chrystus, Syn Boga żywego!”. Najświętsza Ofiara jest upamiętnieniem Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Syna Bożego. Sprawowanie Mszy świętej jest czynnością Jezusa i Kościoła, w której nasz Zbawiciel i Odkupiciel w osobie kapłana składa Siebie w Ofierze Bogu Ojcu za wszystkich ludzi, a wiernym daje Siebie jako duchowy Pokarm potrzebny w drodze do świętości i życia wiecznego.
Eucharystia to źródło, a zarazem szczyt życia całego Kościoła. To dzięki Eucharystii Kościół żyje i wzrasta, ponieważ obecny jest w niej żywy Chrystus. Skoro Eucharystia buduje, rozwija i umacnia Kościół, to każdy brak Eucharystii, zamykanie kościołów, każda nieobecność wiernych na Eucharystii, szczególnie w niedziele i święta,  będzie K. osłabiać i  rujnować!  Św. Franciszek uważał., że nie uczestniczenie we Mszy świętej, jeśli jest ku temu możliwość, jest lekceważeniem Chrystusa, lekceważeniem Boga! Jak myślicie, Bóg jeszcze długo pozwoli ludziom na takie lekceważące traktowanie Siebie i Eucharystii?
Brak w sercu pragnienia, by często uczestniczyć we Mszy świętej jest znakiem słabości wiary w Boga, jest to sygnał, że miłość do Jezusa jest jeszcze bardzo słaba. A już wielkim brakiem wiary w Boga jest opuszczanie Mszy świętej w niedziele i święta z własnej winy. Popełniane w ten sposób grzechy ciężkie powodują oddalanie się ludzi od Boga i przyczyniają się do zatwardziałości serca, które po pewnym czasie nie jest już w stanie kochać ani Boga, ani drugiego człowieka. To szczególnie dzisiaj widzimy w małżeństwach i w rodzinach: zarówno brak wiary w Boga, jak i brak wzajemnej miłości, szczególnie tej miłości ślubowanej aż do śmierci w Sakramencie Małżeństwa.
Eucharystia i wszystkie pozostałe Sakramenty ustanowione przez Chrystusa, są znakami obecności Boga wśród nas oraz środkami przez które wyraża się i wzmacnia nasza wiara, nadzieja i miłość. Sakramenty stanowią widzialny
i skuteczny znak Bożej łaski udzielonej ludziom przez Chrystusa, które zostały powierzone Kościołowi. Skuteczność Sakramentów, w tym także Eucharystii, zależy jednak od wiary z jaką człowiek w danym Sakramencie uczestniczy. Bardzo ważne jest też właściwe przygotowanie się do przyjęcia danego Sakramentu, a więc i nasze przygotowanie do każdej Mszy świętej i każdej Komunii świętej. Tylko człowiek z głęboką wiarą będzie w stanie przyjąć dary i łaski, którymi nas Jezus pragnie obdarować w czasie Mszy świętej i w  czasie sprawowania świętych Sakramentów. Dlatego np. osoba, która pragnie w pełni owocnie korzystać z Mszy świętej powinna przystąpić do Komunii świętej, mając czystą duszę, będąc w łasce uświęcającej.
Eucharystia to wielka tajemnica naszej wiary! To najcenniejszy dar jaki możemy wraz z Chrystusem złożyć Bogu w Niebie! W jednej z pieśni eucharystycznych śpiewamy, że: „wiarą ukorzyć trzeba zmysły i rozum swój, bo tu już nie ma chleba, to Bóg, to Jezus mój”. Dlatego w naszym wielkopostnym nawróceniu, tak bardzo ważna będzie troska o pogłębienie i umocnienie wiary w Boga oraz wiary w obecność Jezusa w Najświętszej Eucharystii…, i to nie tylko w nas samych, ale także w naszych Rodzinach! Czeka nas więc wielkie i bardzo ważne zadanie, ponieważ Jezus właśnie poprzez Eucharystię pragnie umacniać w nas swoich uczniach, wiarę, nadzieję i miłość… , te wielkie dary otrzymane na Chrzcie świętym, a które to dary tak bardzo są nam potrzebne w codziennym życiu!  Amen.